Korstmos, Jen Hadfield

21 maart, World Poetry Day; voor mij aanleiding om een gedicht te delen.

Toen ik zag dat het vandaag World Poetry Day was, dacht ik om de een of andere reden aan een gedicht van Jen Hadfield. Ik zag haar twee jaar geleden bij Poetry International uit haar werk voorlezen. En ik was zwaar onder de indruk. Een frêle vrouw met de ruigte van de Shetlands om zich heen. Haar gedichten hebben vrijwel altijd een relatie met de natuur, en dan vooral die van de Shetland eilanden waar ze woont. Ze las toen onder andere dit gedicht voor, over korstmos (lichen). Hoe kom je er op om een gedicht over korstmos te schrijven? Het laat zien hoe goed Jen Hadfield kan kijken naar kleine dingen. En dan de “oortjes” van korstmos beschrijft, waardoor ik ze nu ook zie.

Lichen

Who listens
like lichen listens

assiduous millions of black
and golden ears?

You hear

          and remember

but I’m speaking
to the lichen.

The little ears prunk,
scorch and blacken.

The little golden
mouths gape.

Het gedicht komt uit haar bundel Byssus. Hier de vertaling: korstmos
De foto maakte ik op Ysland

Meer over Jen Hadfield

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.