Intussen in de tuin (4)

Halverwege juli is ongeveer de tijd waarin ik de regie in de tuin een beetje kwijtraak. Zeker nu het zoveel geregend heeft, barst er van alles uit de grond. De oostindische kers groeit zo hard dat de bietenplanten uit het zich dreigen te raken. Hoog tijd om ze met vaste hand uit de grond te trekken, de bloemen kunnen op een vaasje. Er is weinig zo vrolijk als een vaasje met oostindische kers.

Toen ik vanmorgen eindelijk weer eens met een kopje koffie in de tuin zat te genieten, bedacht ik hoe een tuin een metafoor voor het leven is: je denkt dat je “in control” bent maar vroeg of laat komt het moment dat je inziet dat dat niet zo is. Dan gaat de natuur haar eigen gang en beweeg je mee met wat er in de tuin/je leven gebeurt. En dat is goed zo.

  

Genoeg gefilosofeer, voeten in de aarde maar weer. De rode bietjes staan er goed bij. De koolrabi is geoogst en op die plek heb ik nu roodlof gezaaid (radicchio). Ja, ik blijf consequent bij mijn rood-thema. Dat is een van de groenten die nog tot begin augustus gezaaid kan worden. (evenals chinese kool, daar moet ik nog een plek voor maken.) Er staat nog een enkel bloemetje in de kapucijners, maar ze raken op hun eind en verkleuren al geel. Ik heb er al een paar maaltjes van kunnen eten. De paarse boontjes zien er niet goed uit. Ik heb er al verschillende keren van geplukt, maar ze bloeien niet meer en dus blijft nieuwe oogst uit. Vermoedelijk komt het door de vele regen van de afgelopen tijd. Er zit roest op de bladeren en ze zijn aangevreten. Ik zie er geen rupsen bij, dus ik vermoed dat slakken de boosdoeners zijn.

In een grote pot heb ik winterpostelein gezaaid en dat komt mooi op. De tomatenplanten hangen zwaar van de trossen tomaten. Een paar weken geleden had ik nog zoveel mogelijk blad weggehaald om ze licht en lucht te geven. Daar ben ik nu wel blij om want veel nattigheid leidt bij tomaten al snel tot phytophthera, een soort schimmel waardoor de plant bruin verkleurt. De tomaten rijpen dan niet meer en worden bruin.

De Japanse wijnbes is leeggeplukt. Tijd om hem flink terug te snoeien. Leuk trouwens dat er zoveel reacties (ook via twitter en facebook) kwamen op mijn blog over de Japanse wijnbes. Aan de ene kant van lezers die de vrucht nu pas ontdekten en anderzijds van lezers die de plant al jaren kenden en beaamden dat de vruchtjes heerlijk zijn. Dank voor alle reacties!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.