De Helleborus

(Helleborus orientalis)

Vorig jaar liet ik jullie zien hoeveel soorten toverhazelaars (Hamamelis) er in januari bloeien. Maar er zijn nog een paar hele vroege bloeiers. De Helleborus bijvoorbeeld. Ik ben altijd weer blij als ik de Helleborus zie bloeien. En daar hoef ik niet eens ver voor te reizen: ze staan in mijn eigen tuin. Ik heb twee soorten: de Helleborus argutifolius en de Helleborus orientalis. De meest bekende is de Helleborus niger: die ook kerstroos genoemd wordt. De H.orientalis bloeit met mooie pastelkleuren,maar donkergroen, rommelig blad. H. argutifolius  bloeit met trosjes kleinere lichtgroene bloemen, ik vind het blad mooier ingesneden.

 

Helleborus argutifolius

En dan ineens is ze er.   
Alle kleur lijkt verdwenen,
de laatste blaadjes
de eerste sneeuw.
Dan laat zij zich zien
kleuren van waterverf
tegen het wit en de grijze grond.
Een tere kracht
in dit donkere seizoen.

 

 

 

(Uit)zaaien of scheuren.

De Helleborus hoort tot de plantenfamilie Ranunculaceae, waar ook de boterbloem bij hoort. Veel soorten hebben hangende bloemen.Voor het zicht is dat minder mooi en daarom worden er nieuwe soorten gekweekt met bloemen die rechtop staan. Dat oogt mooier, maar voor de plant is het een nadeel: de hangende kelk houdt de meeldraden en stampers droog. De Helleborus is een zelfbestuiver. Dat wil zeggen dat stuifmeel uit de bloem terecht komt op de stempel van dezelfde bloem. Zo wordt zaad gevormd. Mooi geregeld door de natuur, want insecten zoals hommels en bijen, om te helpen bij de bestuiving, zie je in de winter maar weinig.

Ik heb mijn Helleborusplanten gewoon zelf gezaaid. Ze zaaien zich ook zelf uit en ze kruisen soms ook onderling. Dus je weet nooit precies wat je krijgt. Als je per se eenzelfde plant wil, kun je beter scheuren. Als je zaad hebt geoogst is het belangrijk om het zo vlug mogelijk uit te zaaien, want de kwaliteit gaat snel achteruit. Het ontkiemen duurt vrij lang. er moet een winter overheen voor de plantjes echt opkomen. Daarom kan het handig zijn om in potjes te zaaien, zodat je ze ’s zomers niet wegschoffelt. Eenmaal boven de grond groeien ze hard en zijn ze bijna onverwoestbaar. Volgens het boekje hebben ze graag kleigrond, maar bij mij op het zand gaat ook prima.

Helleborus Orientalis kan ook op een vaas, maar ze staan niet erg lang.

De Toverhazelaars nog eens zien? Kijk hier

 

Advertenties

Een gedachte over “De Helleborus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.