Pomodori, wat een goed tomatenjaar !

DSCN9634kop

De warme dagen zorgen voor een fantastisch tomatenjaar. Ook de aubergines doen het geweldig: ik oogstte er al vier van één plant. Maar nu wil ik het over tomaten hebben. Ik heb twee soorten: trostomaatjes en roma pruimtomaten. Nog steeds oogst ik tomaten, nog steeds staan de planten er gezond bij. Vaak komen in september de schimmels want vaak is het dan nat weer.

In de bieb vond ik het boek “Pomodori” .Het is in de eerste plaats een boek dat laat zien hoe ongelooflijk veel tomatensoorten er zijn, met verzorgingstips, feiten en fabels en als toegift wat recepten.

Er zijn ontzettend veel soorten: gele, groene, zelfs paarszwarte tomaten. Grote en kleintjes. Zo heb je de Red Pear en de Yellow Pear, die peervormig zijn.  Soorten met prachtige namen: “Belle Maurinoise Verte“, “Moonglow“, “Amazon Chocolate” , “Amethyst Jewel,”Earl of Edgecombe” of “Dancing with Smurfes” (die zijn paarsblauw).

DSCN9639kopNou is het wel zo dat de meeste soorten in een kas gekweekt moeten worden. Er zijn maar weinig soorten die volledig in de koude grond kunnen groeien. Maar voor wie het eens wil proberen, in de vensterbank of in een kasje, geeft dit boek voldoende keus.

In een goede zaadhandel zijn van veel soorten zaad te koop. Maar eigenlijk kun je tomaten gemakkelijk kweken uit tomaten. De zaadjes zitten er namelijk van binnen al in. Regelmatig vind ik een uitzaaier in de tuin, daar waar vorig jaar een tomaat op de grond is gevallen. Dit jaar is er zelfs zo’n uitzaaier zo groot geworden dat hij nu tomaten draagt. Ook dankzij het warme weer, want normaal gesproken zaai je ze binnen en plan je ze pas half mei buiten.

Wat doe je met al die tomaten? Natuurlijk lekker op brood, in tomatensoepnen in de salade.  Erg leuk en lekker vind ik dit tomatentaartje, een heel simpel recept. Het lijkt erg op mijn eigen recept, maar ik neem het nu over uit het boek. Voor mijn eenpersoonstaartje neem ik één plakje bladerdeeg. Dit recept is voor 4 personen.

DSCN9638kopDSCN9635kop

Tomatentaartje voor 4 personen

Nodig:

5 middelgrote tomaten (bij voorkeur type roma, want dat soort is wat vlezig en laat minder vocht los).

1 rol kant-en-klaar bladerdeeg (of losse plakjes)
mosterd, Provençaalse kruiden, peper, zout, olijfolie

150 gram geraspte (gruyère) kaas.

  • Provençaalse kruiden kun je kopen in een potje. Maar je maakt het gemakkelijk zelf met tijm, rozemarijn, marjolein etc. Er gaat géén zout in.

Neem een taartvorm (geen springvorm) en vet hem licht in met olijfolie. Rol er het bladerdeeg over uit en druk lichtjes aan tegen de randen. Prik met een vork gaatjes in de bodem en doe er een dun laagje mosterd op.

Was de tomaten en snijd ze in plakjes van ongeveer 1 cm dik. Schik de tomaten dakpansgewijs in de vorm. Breng op smaak met peper, zout en de kruiden. Besprenkel met wat olijfolie en bestrooi met geraspte kaas.

Bak ongeveer 30 minuten (of tot het bladerdeeg licht gebruind is) in een voorverwarmde oven op 180 0C.

Pomodori“, Angelo Dorny,
uitg. KNNV/Davidsfonds Leuven. 2016

Nog een keer de lucht in

Ik noemde het al in mijn blog over het Rotterdamse dakpark: ik wilde ook nog de luchtsingel met het luchtpark zien. Toen zich iemand meldde die mee wilde, duurde dat niet lang.

DSCN9609witte huisWe begonnen de wandeling “Trendy Rotterdam“. Vanaf station Blaak kwamen we bij de oude haven waar we eerst aan de koffie gingen. We hebben er uitzicht op “het Witte Huis”, gebouwd in1897/98, onze eerste wolkenkrabber en toch het bombardement van1940 overleefd. Nu lijkt het niet bijzonder hoog, maar voor toen was het een wolkenkrabber!

Het volgende stuk van de wandeling was niet heel bijzonder. Het is leuk dat we met zijn tweeën waren, we verdachten de routebeschrijver ervan dat hij gesponsord werd door de horeca. Er wordt wel heel nadrukkelijk gewezen op een “bijzonder café”, “een leuk terras” of een “goed restaurant”. Het werkte wel: bij café Dudok “al trendy voordat het woord in Nederland bestond” namen we koffie met taart.

We volgden nog meer winkelstraten en kwamen bij de nieuwe Delftse Poort. Het is een reconstructie uit 1995 van de oude Delftsche Poort door de kunstenaar Cor Kraats. Daarover zegt de routebeschrijving dan weer niets. Binnen in de constructie staan ornamenten uit de originele poort.

DSCN9613delftse poortHier staken we de straat over want daar begint de luchtsingel, geopend in 2018. De eerste trap die we tegenkwamen was afgesloten vanwege houtrot. Maar gelukkig aan de zijkant zit ook een trap zo kwamen we op de luchtsingel.

DSCN9614kopDe luchtsingel heeft links en rechts vrij hoge wanden. Eroverheen kijken is (voor mijn lengte) niet zo eenvoudig. We liepen eerst in de richting van het luchtpark met tuin. Het was een grote teleurstelling. Het luchtpark was een hele tijd gesloten vanwege vandalisme en net een paar weken open. Ik had verwacht dat het er dan ook goed uit zou zien. Maar het was er kurkdroog en flink verwaarloosd.

Alleen de fruitbomen stonden er nog redelijk bij. Ik zag deze kweeperen en achterin een rek met nog wat pompoenen. Verder was het een kale boel. Geen zitjes, geen bloemen. Wat een verschil met het dakpark van een paar weken geleden! DSCN9617kop

Nogal in mineurstemming liepen we terug naar de luchtsingel. Die luchtsingel loopt door tot aan het Schieblock, dat is ongeveer naast het centraal station. Regelmatig hing ik even over de rand om over de stad te kijken. Het blijft leuk om een stad van boven te zien.

Aan het einde van de luchtsingel zagen we de dakakker. We namen de lift naar de zesde verdieping, dan nog een trap en daar was de dakakker. Op de dakakker worden sterke planten verbouwd die goed tegen droogte en wind kunnen. DSCN9621kopie

Zoals aardpeer, rode biet, pompoen, ui, prei en knoflook. Ook zijn er mediterrane kruiden en bloemen. De producten worden geleverd aan restaurants in de buurt.

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog meer, maar wat een verrassing. De dakakker zag er piekfijn uit. Helaas was het terras, dat naast de akker ligt, vol, maar we konden rustig de tijd nemen om rond te kijken. Dat deden we en daarna gingen we naar beneden.

Eind goed, al goed. DSCN9622kop

Hier meer informatie over de dakakker.

Ik heb echt de smaak te pakken van het “luchtwandelen”. Als iemand nog een leuke luchtwandeling/dakpark o.id. weet, houd ik me aanbevolen!

Wij liepen het eerste stuk van de wandeling “Trendy Rotterdam“. In totaal is deze 13 km.

Tuin The Grange in Chalgrove (Oxfordshire)

Nadat ik jullie eerst heb meegenomen naar verdorde, droge Engelse tuinen, komt hier een tuin die behoorlijk groen was: The Grange, een privétuin in het plaatsje Chalgrove ten zuidoosten van Oxford. Niet alleen omdat het er zo groen was, ook om het verhaal dat er bij hoort. DSCN9596kopIn de 1954 bouwde de eerste eigenaar het huis. Vervolgens kocht hij de landbouwgronden die rondom het huis lagen en nu is het terrein 40.000 m2. Best groot voor een privétuin. Hij kwam uit Zuid Afrika en hield van “shooting party’s“; daarom liet hij een flink meer graven met veel eenden voor de shootings. Midden in het meer ligt een eilandje, daar roeide men af en toe heen voor bbq’s. Na de echtscheiding bouwde hij ook nog een bungalowtje op het terrein voor zijn ex.

Maar om de een of andere reden verloor hij zijn belangstelling voor huis en tuin. Toen de huidige eigenaren het 30 jaar later kochten, was het een wildernis.

DSCN9595kopVoor de huidige eigenaresse was het liefde op het eerste gezicht. Ze was al een tijdje op zoek naar een huis buiten Londen. Zodra ze het terrein zag, nog voor ze het huis binnen was geweest, belde ze haar echtgenoot: “Ik heb een huis gevonden”.  “Hoe ziet het er uit?” vroeg hij. “I don’t know, but the garden needs me”, heeft ze toen gezegd.

Ze hebben zich een weg gekapt door de tuin. Zo ontdekten ze een totaal overwoekerde vijver, ooit gebruikt als zwemvijver voor de kinderen. Van boomstammen uit de tuin maakten ze een speelhuisje bij de vijver en een brug naar het eiland in het meer.

DSCN9578kop

DSCN9592kopEr loopt ook nog eens een beekje door de tuin en het water uit het meer sijpelt de grond in.

Dankzij al dit water was de tuin nog behoorlijk groen. Rondom het meer staan bijvoorbeeld kleurige canna’s, grote agapanthussen, rode zonnehoed, floxen enz.

De canna’s blijven ook ’s winters in de grond, terwijl dit toch, volgens de eigenaresse. een van de koudste stukjes van Oxfordshire is.

Eenden zitten er nog steeds in het meer. Ze worden niet meer geschoten, ze houden de tuin vrij van slakken.

DSCN9576kopWat verderop ligt een boomgaard en er staan ook andere, bijzondere bomen. De borders direct rond het huis hadden het moeilijker door de droogte. Blijkbaar reikte het water niet zover. Ik vond het daar ook te heet om lang rond te kijken. Op het redelijk groene grasveld stonden overal zitjes en we kregen heerlijk frisse rabarberlimonade.

Tijdens het tuinieren ontdekte de eigenaresse de Dutch Wave. Ze werd een groot fan van Piet Oudolf. Er kwam een prairietuin/grassentuin bij. Het gaf een mooi beeld, die wuivende grassen. Hier en daar met toevoeging van lavendel of Verbena bonariensis. DSCN9590kop

Deze tuin had zoveel verschillende kanten en sferen. Dat gecombineerd met het enthousiasme van de eigenaresse. maakte het tot een feestje om er te zijn.

De schoonheid van verval, of anders kijken naar de droogte

Afgelopen week was ik een paar dagen met een tuinenreis in Engeland. Ook daar was het warm (32-35C ) en droog. DSCN9498kop

De meeste tuineigenaren verontschuldigden zich voor hun wat vervallen tuin met geel gazon. Maar dan kwam er achteraan:  “Nu in deze tijd het gazon beregenen zou onverantwoord zijn”. Dat vond ik mooi. Je wil een mooie tuin, maar niet ten koste van alles. En droog was het in sommige tuinen. DSCN9588kopOm er van te genieten moest ik de knop omzetten. Kijken naar de schoonheid van het verval. Toen ik dat eenmaal had gedaan, zag ik toch veel moois. Dat probeer ik hier met jullie te delen; hoe mooi uitgebloeide, verdroogde planten kunnen zijn. Verdroogde grassen bijvoorbeeld.

DSCN9516kop

Deze uitgebloeide clematis of de totaal verdroogde distels. DSCN9584kop

De gele rudbeckia’s zijn “mooi opgedroogd”. DSCN9544kop

Bij een van de huizen was een grote hertenweide. Dat leverde een bijna Afrikaans plaatje op. DSCN9559kop

DSCN9502kopDSCN9545kop

Deze boom, ik denk een treurwilg, is haast sculpturaal geworden.

Hij lijkt dood maar zou best nog kunnen uitlopen volgend jaar.

Er waren ook  tuinen met een eigen meer of beekje. Die waren wat groener. Daarover een volgende keer.

Je kan het dak op

In Rotterdam kun je de hoogte in. Er is een dak-akker, een luchtpark en eerder liep ik al eens over een luchtbrug naast het centraal station. Sinds kort is er nog een luchtbrug bijgekomen. Onlangs ging ik naar

Het Dakpark.

DSCN9461kop

Ik vind het echt speciaal om een stad van bovenaf te zien. Tussen al die gebouwen voel ik me al gauw ingesloten. As ik het een beetje kan overzien, voelt het een stuk beter.

DSCN9465kopIk nam de tram naar het Marconiplein en liep een stijgend pad op met een bordje “Welkom in het Dakpark“.

Het Dakpark is aangelegd op een oude spoordijk van 9 m. hoogte. Je loopt over de daken van de winkels die in de dijk gebouwd zijn. Het is 1 km lang.

Op het eerste stuk was de invloed van de droogte goed te zien. Het gras was geel en veel bloemen uitgebloeid. Maar gaandeweg kwam er meer kleur in de beplanting.

Rijen bomen zorgen voor een echt parkgevoel. Aan de rechterkant kijk je af en toe op een bedrijventerrein of de havens. Aan de linkerkant loopt het park glooiend af naar de woonwijk.

Halverwege staat een kas waar een restaurant in zit. Ervoor loopt een watertrap naar beneden, kinderen spelen in het water. Ernaast ligt een besloten tuingedeelte en een terras.

DSCN9469kop

Het is een groot terras met zitbanken en ik dronk mijn koffie lekker in de kussens. Jammer dat ik thuis gewoon ontbeten had, want ze hebben hier een geweldig (turks) ontbijt. Met verschillende broodjes, kazen, olijven, fruit enz. (Te bestellen tot 14.00 uur. )

DSCN9476kopNa de koffie daalde ik het talud af. Hier liggen buurttuintjes.  Kleine landjes met bloemen en groente, er scharrelen kippen rond. De pronkbonen staan er beter bij dan die van mij. Ik zie mais, zonnebloemen, kool, een landje met bijenplanten en één met verfplanten. Het wordt goed onderhouden zo te zien. Het is er groen en de bloemen staan er fleurig bij.

DSCN9478kop

DSCN9482kopBovenop is het dan weer een stuk droger. Het Dakpark wordt goed gebruikt, er wordt gewandeld, er staan heel veel bankjes, mensen zitten onder een boom enz. Toch ligt er vrijwel geen afval. Er staan voldoende afvalbakken.

Aan het eind van het park, loop ik een stuk van de Erfgoedwandeling die Vera onlangs liep. Binnen 10 minuten was ik in Delfshaven.

Delfshaven en Coolhaven

Een heel ander stuk van Rotterdam, waar ik heel erg lang niet geweest ben. Grachten met boten, grote en kleine grachtenhuizen, een molen. Straten die  Aelbrechtskolk of Voorhaven heten.   DSCN9487kopDe route volgt de kades van Delfshaven langs de Coolhaven. Hier zie je goed hoe oud en nieuw soms naast elkaar staan, soms ook lekker botsen. Ik houd hier wel van, een beetje rafelige, rommelige buurten.  DSCN9491kopNa de Coolhaven stak ik een paar bruggen over en kwam ik in het park bij de Euromast. Ze doen in Rotterdam ook niet moeilijk over namen. Na het Dakpark heet dit gewoon Het Park. 

DSCN9493kopIn dit Park herken je de Engelse landschapsstijl, de route slingert door het park. Bij restaurant Dudok was een bruiloft. Er liepen veel mooie mensen rond. Uiteindelijk kwam ik het park uit tegenover de Kunsthal. Hier wilde ik de tram nemen naar het station, maar wegens werkzaamheden reed hij niet. Dan ook het laatste stukje nog te voet door het Museumpark. Dat was niet echt een pretje want het is vol met bouwhekken en roodwit afzetlint. Maar al gauw was het station in zicht.

Nu staat het Luchtpark De Hofbogen nog op mijn to-do lijstje. Ook in Rotterdam, dat is 1,9 km. lang.

De Erfgoedwandeling in zijn geheel staat hier. Hij begint bij Rotterdam centraal en is 13 km. Je komt dan ook langs de Van Nellefabriek.

Plantaardigheden

Ik heb best veel planten in huis. Ik zal een kamerplant niet snel afschrijven. Ik probeer het eerst met een andere pot, nieuwe grond, een andere plek  Tot slot, als niks helpt, gewoon afknippen en opnieuw beginnen. Maar er zijn uitzonderingen.

De yucca

20220628_204125

Deze yucca bijvoorbeeld. Ik heb een grote yucca in de kamer en daarvan afgeleid stond deze “stek” die inmiddels ook al weer heel groot was op de overloop. ’s Zomers zette ik hem in de tuin, Dat ging goed. Maar zodra ik hem in het najaar weer naar boven deed, kreeg hij luis. Vieze plakkerige luis. Daar had ik geen zin meer in en vorig najaar liet ik hem gewoon buiten staan. Hij overleefde de winter maar het blad zag er te lelijk uit. Ik zaagde hem af; ja dat moest met een zaag, zo dik was de stam inmiddels. Ik zette hem in een hoekje van de tuin en vergat hem. Tot ik hem onlangs weer tegen kwam en kijk: hij leeft nog steeds en begint gewoon opnieuw.

De yucca wordt ook palmlelie genoemd en komt voor in Amerika.

De cactus

20220708_093521kopOf deze cactus, ik heb hem al jaren. Hij werd groter en groter, maar bloeide nooit.

Het werd een sta-in-de-weg. Eigenlijk was ik hem zat. Af en toe kieperde hij om, omdat hij te zwaar was voor de pot. Maar hij is te moeilijk om te verplanten. Ook naar buiten dus. Nadat hij de hele winter buiten had gestaan reageerde hij met bloemen!

De bloemen zijn inmiddels verdord en ik vind het nog steeds een lelijk geval voor in huis. Voorlopig blijft hij in de tuin staan.

Er zijn heel veel soorten cactussen. Ze zijn vooral afkomstig uit de droge gebieden in Zuid Amerika.

De hoya

Deze hoya (wasbloem) was ik nog niet zat, maar ik had er drie. De hoya is een plant uit de maagdenpalmfamilie en komt voor in veel landen in Azië.

DSCN9460kopIk hing er één buiten om eens te zien wat hij zou doen. Ik liet hem overwinteren in de schuur. En nu hangt hij weer buiten te bloeien. De bladeren zijn wel lelijk geworden. De hoya’s in huis hebben donker en glanzend blad. Deze bladeren zijn lichter en doffer. Waarschijnlijk omdat hij te veel direct zonlicht krijgt.

Maar hij bloeit, ongeveer gelijk met de bloei van de hoya in huis.

Deze exotische planten zijn vaak te zien in de kassen van een botanische tuin. Dan zie je hoe groot ze echt kunnen worden.

Moraal van dit verhaal: schrijf je planten niet te snel af, meestal zit er nog leven in.

Zomer in de tuin

Het is zomer! Af en toe stijgen de temperaturen spectaculair, gelukkig steeds gevolgd door een paar koelere dagen. Zomer is ook festivaltijd. Dit weekend was er bijvoorbeeld behalve de Zwarte Cross ook Wonderfeel,  waar ik vrijdag heen ging. Een festival met klassieke muziek in de open lucht op een mooi natuurterrein. Het festival duurt 3 dagen, ik ging één dag. Ik heb genoten. Als je van klassieke muziek houdt buiten de gebaande paden en crossovers, dan zit je hier goed. Mijn hoogtepunt was jazzmusicus Morris Kliphuis met de Poolse pianiste Joanna Duda, het was hypnotiserend, soms ook heftig. Er had een viola da gamba bij gemoeten, maar die was gesneuveld in de bagage op Schiphol. Een paar uur voor de uitvoering was in plaats daarvan een altsax opgetrommeld. En het klonk geweldig. Denk minimal music maar dan steviger. “Wake the dead” heet het. Ik was in elk geval goed wakker.

DSCN9423peultjesZaterdag zat de muziek nog in mijn lijf en kon ik maar moeilijk op gang komen. Terwijl er toch echt wat in de tuin moest gebeuren. Ik begon met de peultjes, ze waren geel, bloeiden niet meer, hier en daar hing nog een enkel peultje. De planten waren klaar.

Ik heb veel peultjes kunnen oogsten, zoveel dat ik er van kon uitdelen. Want invriezen is niks daar worden ze slap van.

Peultjes eruit dus. Ik zocht in de moestuinkalender op wat er op die lege plek nog gezaaid kan worden half juli. Bietjes kan je nog zaaien, zag ik. Dat wordt het dan, want de bietjes die ik eerder heb gezaaid heb zijn lang niet allemaal opgekomen.

Daarna ging ik de goudsbloemen te lijf, die waren veel en groot geworden. Goudsbloemen trekken insecten aan, dat is goed voor de bestuiving. Maar ze moeten niet de te bestuiven planten gaan overgroeien. Dat dreigde nu te gebeuren. Dus hup, flink wat er uit en daarmee ook de uitgebloeide toppen eraf, want zoveel uitzaaiers wil ik volgend jaar niet. Al vind ik ze nog steeds lekker kleurig.DSCN9419kop

DSCN9420kopDe boontjes zijn nog steeds een verrassing. Eerst omdat ze tegen mijn verwachting in nog boven kwamen. En nu zijn ze werkelijk aan alle kanten aangevreten door de slakken. Maar ze bloeien volop en de eerste paarse boontjes zijn al verschenen.

Zie hiernaast de kantachtige bladeren van de boontjes.

Twee weken geleden kreeg ik preiplanten mee, die ik meteen uitplantte. Ik had ergens gelezen dat je preiplanten niet rechtop in de grond moet duwen. Je moet ze wat ruimte geven. Dan gaan ze eerst liggen, maar ze richten zich vanzelf op en wortelen dan beter. Dat heb ik uitgeprobeerd. En jawel nu na twee weken staan de meeste planten rechtop. Ik wil ze nog wel wat aanaarden, zodat het witte deel van de prei langer wordt.

DSCN9422kop

Al kon ik eerst niet zo op gang komen, toen ik eenmaal bezig was zag ik steeds meer dat moest gebeuren. Uitgebloeid vingerhoedskruid afknippen, tomaten dieven en aanbinden, courgettes en aubergine bijmesten, uitgebloeide klaprozen weghalen enz. enz. enz.

Naar de Floriade

“Wat moet ik nu nog schrijven?” Dat dacht ik toen ik vorige week thuiskwam van de Floriade, en ik die Almeerse wethouder bijna in tranen bij het journaal zag. Over het miljoenentekort dat nu al zichtbaar is door veel minder bezoekers dan verwacht. Op twitter had iemand het meteen al over de “floppiade”. Is het echt zo’n flop? Nee, er is voldoende moois te zien voor een leuk en leerzaam dagje uit. Maar al heb ik lang niet alles gezien, er zijn wel gemiste kansen. DSCN9280kop

De Floriade is een tuinbouwtentoonstelling die eens in de 10 jaar plaatsvindt. “Growing green cities” en “duurzaamheid” is het thema deze keer. Meteen bij binnenkomst zie je mooie verticale tuinen. Dat begint goed.

Het terrein is opgedeeld in verschillende gebieden: een urban district, green island, utopia en het eco village. Via loopbruggen en paden kom je van het ene terrein op het andere. Langs de looppaden zijn overal mooie plantencombinaties te zien.

Urban district;
hier staan de landenpaviljoens van diverse landen. Ik pik er een paar uit. Niet allemaal zijn ze duidelijk bezig met duurzaamheid. Twee landen die dit duidelijk wel doen zijn Italië en de Verenigde Arabische Emiraten (VAE).

In het Italiëpaviljoen is al het meubilair van geperste kartonnen dozen. Dat is verrassend stevig en het ziet er leuk uit. Buiten staan tomatenplanten, citroenboompjes, komkommer- en kruidenplanten. Ze hebben duidelijk last van het recente warme, droge weer. DSCN9289kopDe VAE hebben een binnentuin gemaakt met zand en zout water en de planten die zich daarin kunnen handhaven: zoals een bepaald soort tarwe. Er is zelfs een kleine zoutpan gemaakt. In het paviljoen is informatie over zeekraal en andere zoutwaterplanten en hoe je werkt met de condities van het klimaat.

De tuin van China is heel mooi, met alles van bamboe. Ik denk dat het gebruik van bamboe best duurzaam is, maar het wordt niet toegelicht. DSCN9284kopBij Bolivia speelt iemand op een panfluit en kun je de gebruikelijke kraaltjes en tasjes kopen. Bij Yemen (hebben die niks anders aan hun hoofd?) kun je “matcha koffie” kopen.

Op het terrein van Oekraïne is een perkje ingezaaid met de kleuren van de vlag om stil te staan bij de oorlog en de vele slachtoffers. RSCN9320kop

Het green island
is het grootste terrein met veel uiteenlopende presentaties. Een kleine greep: er zijn o.a. rozenkwekers, kwekers van vaste planten, een fruitbomenkweker, een “mycelium”gebouwtje, tiny houses, mosdaken en een tuin met verfplanten. Ook hier met een meer of minder duidelijke link met duurzaamheid.

DSCN9292kopEen duidelijke link heeft het “Growing pavillion”, een gebouwtje opgebouwd uit schimmels (o.a. mycelium van paddenstoelen), rijststro, lisdodde en nog meer natuurlijk materiaal. Ik snap niet hoe het kan, het lijkt wat op spaanplaat maar dan bobbelig en het voelt net zo hard en stevig aan.

Enorm kleurrijk is de presentatie met de verfplanten. In de tuin een verzameling planten  die je gebruiken kan om textiel mee te verven. Van de ene plant gebruik je het blad, van een andere de bloemen en soms de wortel. Er staan rijen met potten waar water en een verfplant in zit en een wit vormpje dat de kleur aanneemt. Dit gebeurt milieuvriendelijk met zonnewarmte. DSCN9307kopRozen zijn altijd prachtig. En bij de rozenkwekers zie ik mooie en bijzondere exemplaren. Jammer dat er geen naambordjes bij staan. Ik had wel willen weten hoe deze mooie enkele roos heet. DSCN9294kopEr staat wel een informatiebord over de klimaatbestendigheid, de lange levensduur en de bijdrage van rozen aan de biodiversiteit. Tja, rozen hebben ook nogal wat water nodig en er wordt hier royaal beregend.

Het ecodorp
is het kleinste terrein en het ligt behoorlijk uit de loop. Je komt er met een loopbrug over een brede verkeersweg. Er staat een veldje met ecobloembollen, maar die zijn, logisch ook, uitgebloeid. Het terrein oogt schraal en minimaal. Van twee kanten hoor je de drukke verkeersweg. Dit is een gemiste kans, waarom staan de tiny houses en de mosdaken niet hier?

In Utopia ben ik niet geweest. Er zijn voorbeelden van de toekomstige, woningbouw die hier komt na afloop van de Floriade. In de kas heb ik slechts kort even om een hoekje gekeken.

Het was erg rustig en ik vond dat wel fijn. Maar voor de organisatie is het natuurlijk een ramp.

DSCN9303kopWat ik gemist heb zijn de groenten. Zelf groenten verbouwen is ontzettend in en past helemaal in het thema duurzaamheid en groene stad. Bovendien kun je mooie combinaties maken met groenten en planten. Sla of gekleurde snijbiet in een border. Een haagje van rozemarijn of tijm. Pronkbonen gecombineerd met dahlia’s etc. voorbeelden te over. Ik heb ze niet gezien.

Dus moet je er heen? Dat hangt af van je verwachtingen. Het blijft een leuk dagje uit, vooral als je iets met het thema hebt. Tussen mooie bloemen en planten is her en der kunst te zien. Je kan met een treintje of met een kabelbaan over het terrein. Je kan erbij gaan zitten en luisteren naar een lunchconcert.

Het thema “duurzaamheid” is belangrijk en er zijn mooie voorbeelden te zien. Maar de Floriade mist een showelement.  DSCN9312kopJe kaartje van te voren kopen is goedkoper dan aan de kassa. Vanaf het station kun je met een pendelbus of met een boot, ook daarvoor moet je kaartjes van te voren aanschaffen op de website van de Floriade.

Hoe gaat het in de tuin?

“Hoe gaat het in de tuin?” Dat vroeg ik me af toen ik vanuit de Meije weer terug naar huis fietste. Ik was vertrokken met regen en ik kwam terug met zonnig weer. Hoe zou de tuin er op gereageerd hebben? Nou, heel goed! DSCN9269kopEr was een echte groei-explosie geweest. Vooral de peultjes staan er prachtig bij. Ook de spitskoolplantjes zijn goed gegroeid. De bietjes zijn nog wat klein. Ik moest wel even aan de slag, want er waren wel erg veel Oost-Indische kers, goudsbloem en klaprozen tevoorschijn gekomen.

Eerst leek het alsof de pronkbonen niet waren ontkiemd. Maar toen ik beter keek, zag ik dat ze waren afgevreten. Ik verdenk de duiven, want ik zag geen slakkensporen. Ik heb nog snel nieuwe pronkbonen gelegd. Wel apart, dat de Japanse boontjes er nog wel ongeschonden staan.

Twee dahlia’s waren flink opgegeten door de slakken, de anderen niet. Ik had aardbeien verwacht, want ik zag al een paar kleine vruchtjes toen ik vertrok. Maar nee, ze waren er niet meer. De aardbeienplantjes staan opnieuw te bloeien. Nieuwe kans dus.

De courgettes beginnen te bloeien. de tomaten blijven nog wat achter. Het is nog maar juni, komt nog wel goed, denk ik. Elk tuinjaar is anders.

Verder met de tuin

20220424_171434 kopieJa, de ijsheiligen zijn achter de rug en alles kan nu naar buiten. Nou ja alles…. Veel van mijn zaaisels zijn nog steeds piepklein. En er waren stortbuien aangekondigd. Het leek mij een goed idee om nog even te wachten. Op de plantenmarkt kocht ik alvast twee tomatenplanten, een aubergineplant en een paar spitskoolplantjes. De koolplantjes gingen direct de tuin in met Oost-Indische kers ertussen. Die komen elk jaar spontaan op. Als afleiding voor de slakken heb ik hosta’s neergezet.

De judaspenning heeft gebloeid als een grote witte wolk, en wordt nu opgevolgd door de akeleien. De clematis bloeit nog steeds. Dat geeft romantische plaatjes. De peultjes groeien goed en ik legde de pronkbonen in de grond bij de stokken. De dahlia’s staan zelfs al boven de grond!

De rabarber heeft af en toe een emmer water gekregen en dat hielp. Ik heb er al een paar keer van gegeten: rabarbercrumble, rabarbermuffins en rabarbercake. Voor die cake had ik zelfrijzend bakmeel nodig. Maar dat was op in de supermarkt. Bij de pakken bloem stond: “Maximaal 1 pak per klant”. Ik had nog geen bloem nodig, maar nam meteen een pak mee, voor je-weet-maar-nooit. Die cake lukte overigens ook prima met bloem en bakpoeder.

DSCN9201kop

Vorig jaar verplaatste ik de kruidenhoek en dat pakt goed uit. De hosta is nu ineens groot geworden en daar moet ik nog een andere plek voor zoeken. Vorig jaar stonden ze in een bak, toen waren ze veel kleiner.

De boontjes zorgden voor een verrassing. Ik had in een verloren hoekje een aantal oude paarse boontjes gelegd die ik ooit meebracht uit Japan. Dat was in 2016! Ik zette er stokjes bij om te onthouden waar ik ze gelegd had. Mijn verwachtingen waren niet groot, ik dacht meer: “Als het niks wordt zet ik later spruiten neer.” Maar ze kwamen allemaal op. Ik weet nog niet hoe ze zich verder ontwikkelen, maar dit is alvast mooi.

DSCN9203kop

De Japanse boontjes

DSCN9200kopToen de hoosbuien achter de rug waren kon ik verder met de tuin. De tomatenplanten, de courgettes en aubergine staan in de grond.

Natuurlijk was de regen goed voor de tuin. Maar als alles ineens door-en-doornat is, dan is dat wel wat veel van het goede. Bovendien, fleurden de slakken ervan op, ineens waren ze weer overal. Terwijl ik de afgelopen weken elke morgen toch een rondje slakkenrapen deed.

En helaas, vanmorgen waren ook een paar boontjes verdwenen. Ik heb nieuwe gelegd.