Groene wissel Weesp

Op de dag dat de herfst begon liep ik de Groene wissel Weesp: 11 km. langs de Vecht en door de polder.

DSCN9650kopHet begin van de wandeling paste ik een beetje aan. Want ik wilde eerst koffie drinken in de “Theetuin” van Jacqueline van der Kloet. Die tuin ligt op het bolwerk, “de ingang is rechts van het kanon”, de route komt daar niet. Het bolwerk is onderdeel van de Stelling van Amsterdam.

Jacqueline van der Kloet is bekend van haar beplantingen met bloembollen, die zijn in het voorjaar te zien. Ik dacht dat ze ook dahlia’s had, maar dat is niet zo. De tuin was al in stemmige herfstsfeer. Toch bloeide er nog wel wat: de onvermijdelijke Japanse anemonen (Anemone hupehensis) die ik toch nog steeds leuk vind. En ook de Japanse wasbloem (Kirengeshoma palmata), die ook pas bloeit vanaf augustus tot in de herfst. Herfsttijlozen waren er ook. Jammer dat die altijd zo plat liggen, na één regenbuitje zijn ze al lelijk. Dan vind ik ze toch echt veel leuker binnen op een schaal.

DSCN9648kop Japanse wasbloem Kirengesoma palmatakopJapanse anemoon en Japanse wasbloem.

Na de koffie pakte ik de route op bij de kerk en liep via de smalle straatjes Weesp uit. Weesp hoort sinds dit voorjaar bij Amsterdam, ik hoop dat het zijn kleinschaligheid behoudt. DSCN9653kopNa nog een bolwerk en een rij schattige houten  huisjes, liep ik een paar km langs de Vecht. Helaas was er geen jaagpad, maar loopt de route over het asfalt. Dit bleef vrijwel de hele route zo, op één pad door de weilanden na.

Het was niet druk en langs de Vecht was veel te zien: piepkleine tuintjes, dijktuinen, woonboten, boerderijen, maar ook grote huizen. Al zijn die niet zo chic als de herenhuizen langs de Vecht bij Breukelen en Maarsen. Van de Vecht zelf zag ik nu en dan een glimp.DSCN9655op

(Dijktuin)

Wat ook fijn was: er stonden af en toe bankjes. Halverwege pauzeerde ik op een bankje, hier met uitzicht over de Vecht. Even later kwam er een groepje wandelaars bij zitten. We wisselden wat uit over de route en over hoe verrassend het centrum van Weesp is. DSCN9657kopNa het bankje kwam het enige onverharde stuk van de route: ca 2 km. over een graspad tussen weilanden door. In de verte zag ik al de “skyline” van Weesp. DSCN9659kopAl snel liep ik Weesp weer binnen en door het oude centrum liep ik weer terug naar het station. Hoewel het een grijze dag was, bleef het droog tot ik thuis was.

Meer info over De theetuin

Nog een keer de lucht in

Ik noemde het al in mijn blog over het Rotterdamse dakpark: ik wilde ook nog de luchtsingel met het luchtpark zien. Toen zich iemand meldde die mee wilde, duurde dat niet lang.

DSCN9609witte huisWe begonnen de wandeling “Trendy Rotterdam“. Vanaf station Blaak kwamen we bij de oude haven waar we eerst aan de koffie gingen. We hebben er uitzicht op “het Witte Huis”, gebouwd in1897/98, onze eerste wolkenkrabber en toch het bombardement van1940 overleefd. Nu lijkt het niet bijzonder hoog, maar voor toen was het een wolkenkrabber!

Het volgende stuk van de wandeling was niet heel bijzonder. Het is leuk dat we met zijn tweeën waren, we verdachten de routebeschrijver ervan dat hij gesponsord werd door de horeca. Er wordt wel heel nadrukkelijk gewezen op een “bijzonder café”, “een leuk terras” of een “goed restaurant”. Het werkte wel: bij café Dudok “al trendy voordat het woord in Nederland bestond” namen we koffie met taart.

We volgden nog meer winkelstraten en kwamen bij de nieuwe Delftse Poort. Het is een reconstructie uit 1995 van de oude Delftsche Poort door de kunstenaar Cor Kraats. Daarover zegt de routebeschrijving dan weer niets. Binnen in de constructie staan ornamenten uit de originele poort.

DSCN9613delftse poortHier staken we de straat over want daar begint de luchtsingel, geopend in 2018. De eerste trap die we tegenkwamen was afgesloten vanwege houtrot. Maar gelukkig aan de zijkant zit ook een trap zo kwamen we op de luchtsingel.

DSCN9614kopDe luchtsingel heeft links en rechts vrij hoge wanden. Eroverheen kijken is (voor mijn lengte) niet zo eenvoudig. We liepen eerst in de richting van het luchtpark met tuin. Het was een grote teleurstelling. Het luchtpark was een hele tijd gesloten vanwege vandalisme en net een paar weken open. Ik had verwacht dat het er dan ook goed uit zou zien. Maar het was er kurkdroog en flink verwaarloosd.

Alleen de fruitbomen stonden er nog redelijk bij. Ik zag deze kweeperen en achterin een rek met nog wat pompoenen. Verder was het een kale boel. Geen zitjes, geen bloemen. Wat een verschil met het dakpark van een paar weken geleden! DSCN9617kop

Nogal in mineurstemming liepen we terug naar de luchtsingel. Die luchtsingel loopt door tot aan het Schieblock, dat is ongeveer naast het centraal station. Regelmatig hing ik even over de rand om over de stad te kijken. Het blijft leuk om een stad van boven te zien.

Aan het einde van de luchtsingel zagen we de dakakker. We namen de lift naar de zesde verdieping, dan nog een trap en daar was de dakakker. Op de dakakker worden sterke planten verbouwd die goed tegen droogte en wind kunnen. DSCN9621kopie

Zoals aardpeer, rode biet, pompoen, ui, prei en knoflook. Ook zijn er mediterrane kruiden en bloemen. De producten worden geleverd aan restaurants in de buurt.

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog meer, maar wat een verrassing. De dakakker zag er piekfijn uit. Helaas was het terras, dat naast de akker ligt, vol, maar we konden rustig de tijd nemen om rond te kijken. Dat deden we en daarna gingen we naar beneden.

Eind goed, al goed. DSCN9622kop

Hier meer informatie over de dakakker.

Ik heb echt de smaak te pakken van het “luchtwandelen”. Als iemand nog een leuke luchtwandeling/dakpark o.id. weet, houd ik me aanbevolen!

Wij liepen het eerste stuk van de wandeling “Trendy Rotterdam“. In totaal is deze 13 km.

Je kan het dak op

In Rotterdam kun je de hoogte in. Er is een dak-akker, een luchtpark en eerder liep ik al eens over een luchtbrug naast het centraal station. Sinds kort is er nog een luchtbrug bijgekomen. Onlangs ging ik naar

Het Dakpark.

DSCN9461kop

Ik vind het echt speciaal om een stad van bovenaf te zien. Tussen al die gebouwen voel ik me al gauw ingesloten. As ik het een beetje kan overzien, voelt het een stuk beter.

DSCN9465kopIk nam de tram naar het Marconiplein en liep een stijgend pad op met een bordje “Welkom in het Dakpark“.

Het Dakpark is aangelegd op een oude spoordijk van 9 m. hoogte. Je loopt over de daken van de winkels die in de dijk gebouwd zijn. Het is 1 km lang.

Op het eerste stuk was de invloed van de droogte goed te zien. Het gras was geel en veel bloemen uitgebloeid. Maar gaandeweg kwam er meer kleur in de beplanting.

Rijen bomen zorgen voor een echt parkgevoel. Aan de rechterkant kijk je af en toe op een bedrijventerrein of de havens. Aan de linkerkant loopt het park glooiend af naar de woonwijk.

Halverwege staat een kas waar een restaurant in zit. Ervoor loopt een watertrap naar beneden, kinderen spelen in het water. Ernaast ligt een besloten tuingedeelte en een terras.

DSCN9469kop

Het is een groot terras met zitbanken en ik dronk mijn koffie lekker in de kussens. Jammer dat ik thuis gewoon ontbeten had, want ze hebben hier een geweldig (turks) ontbijt. Met verschillende broodjes, kazen, olijven, fruit enz. (Te bestellen tot 14.00 uur. )

DSCN9476kopNa de koffie daalde ik het talud af. Hier liggen buurttuintjes.  Kleine landjes met bloemen en groente, er scharrelen kippen rond. De pronkbonen staan er beter bij dan die van mij. Ik zie mais, zonnebloemen, kool, een landje met bijenplanten en één met verfplanten. Het wordt goed onderhouden zo te zien. Het is er groen en de bloemen staan er fleurig bij.

DSCN9478kop

DSCN9482kopBovenop is het dan weer een stuk droger. Het Dakpark wordt goed gebruikt, er wordt gewandeld, er staan heel veel bankjes, mensen zitten onder een boom enz. Toch ligt er vrijwel geen afval. Er staan voldoende afvalbakken.

Aan het eind van het park, loop ik een stuk van de Erfgoedwandeling die Vera onlangs liep. Binnen 10 minuten was ik in Delfshaven.

Delfshaven en Coolhaven

Een heel ander stuk van Rotterdam, waar ik heel erg lang niet geweest ben. Grachten met boten, grote en kleine grachtenhuizen, een molen. Straten die  Aelbrechtskolk of Voorhaven heten.   DSCN9487kopDe route volgt de kades van Delfshaven langs de Coolhaven. Hier zie je goed hoe oud en nieuw soms naast elkaar staan, soms ook lekker botsen. Ik houd hier wel van, een beetje rafelige, rommelige buurten.  DSCN9491kopNa de Coolhaven stak ik een paar bruggen over en kwam ik in het park bij de Euromast. Ze doen in Rotterdam ook niet moeilijk over namen. Na het Dakpark heet dit gewoon Het Park. 

DSCN9493kopIn dit Park herken je de Engelse landschapsstijl, de route slingert door het park. Bij restaurant Dudok was een bruiloft. Er liepen veel mooie mensen rond. Uiteindelijk kwam ik het park uit tegenover de Kunsthal. Hier wilde ik de tram nemen naar het station, maar wegens werkzaamheden reed hij niet. Dan ook het laatste stukje nog te voet door het Museumpark. Dat was niet echt een pretje want het is vol met bouwhekken en roodwit afzetlint. Maar al gauw was het station in zicht.

Nu staat het Luchtpark De Hofbogen nog op mijn to-do lijstje. Ook in Rotterdam, dat is 1,9 km. lang.

De Erfgoedwandeling in zijn geheel staat hier. Hij begint bij Rotterdam centraal en is 13 km. Je komt dan ook langs de Van Nellefabriek.

Oudenhorsterpad

Oudenhorsterpad, klompenpad bij Woudenberg, 8 km

Na een week Franse koninklijke kastelen en hoofse intriges werd het tijd om met de voeten in de klei te komen. Een klompenpad dus. Het beginpunt van de wandeling is bij een bushalte in Woudenberg, dat is makkelijk. Ik besluit de wandeling in tegengestelde richting te lopen. Eerst het stukje langs een drukke weg, dan heb ik dat maar gehad.

Al vrij snel ben ik bij de dijk langs het Valleikanaal. Meestal fiets ik aan de andere kant van het kanaal, maar nu loop ik hier onverhard. Dat ziet er toch anders uit, want het fietspad ligt een stukje lager. Op de dijk grazen schapen, altijd leuk. Een lam drinkt bij zijn moeder. Dat gaat niet echt zachtzinnig, als moeder het genoeg vindt, krijgt het lam een schop.

DSCN9181kop

Grebbelinie

Even  verderop kom ik bij de Grebbelinie. Het zijn verdedigingswerken waarmee begonnen werd als verdediging tegen de invallende Fransen en die nog gebruikt is tegen de binnenvallende Duitsers. De bunkers liggen er nog en er is een stukje van een loopgraaf gereconstrueerd. Het is behoorlijk confronterend om er langs te lopen wetend dat er een paar landen verderop een oorlog aan de gang is. Uitbundig bloeiend fluitenkruid maakt er een (te) mooi plaatje van.

DSCN9185kop

DSCN9187kopIk volg de dijk tot ik bij Lambalgen kom. Dit is een oud landgoed, het huis is lang geleden afgebrand, er staat nog een boerderij. Ik besluit om hier bij de beukenlaan even van de route af te wijken en een rondje door het bospark te lopen. Her en der bloeien de rododendrons. Het lijkt alsof er een andere eigenaar is, want eerder was Lambalgen niet toegankelijk. En ik zie een huis met een tamelijk nieuw pad.

Zittend op een bunker pauzeer ik met een krentenbol en daarna gaat de route van de dijk af door een weiland en langs B&B “De Boerenstee”. Hier staan de wel erg bijzondere  “liniehutten”. Ze staan in een halve cirkel, ingebouwd in een dijk. Het geheel is bedoeld als groepsaccommodatie. Ik heb het nagezocht, maar ze zijn niet origineel Ze zijn door een Scherpenzeels architectenbureau ontworpen in de stijl van de Grebbelinie. 20220514_125911kop

Na nog een paar boerderijen kom ik bij het trapje naar de dijk van de oude spoorlijn Amersfoort-Kesteren. Eerder liep ik hier al een stukje van bij Leusden (Termatepad). Het eerste stukje tot Leusden is nog in gebruik. Vanaf Leusden zijn de rails weggehaald en een groot deel van het traject is wandelpad. Opnieuw loop ik over een dijk. Langs de kant bloeit volop brem.

Onderweg staan waarschuwingsborden voor de gevaren die er zijn op dit pad. Maar er gebeurt me niks. Deze oude spoordijk volg ik tot ik weer bij het beginpunt ben.

20220514_132419kop 20220514_135926kop

Het was een mooie, eigenlijk heel simpele route met twee lange rechte stukken. Zeker niet saai en je loopt bijna helemaal onverhard.

Klompenpaden in de mix: Termate-, Dashorst- en Schutpad

In de omgeving van Leusden lopen veel klompenpaden. Waar ze elkaar passeren kun je gemakkelijk “overstappen” op een ander pad en zo je eigen route samenstellen. DSCN9027kop Ik parkeer mijn fiets bij het Molenhoekje aan de Treekerweg. Eerste Paasdag, prachtig weer en veel mensen zijn al op pad. Ik ben wat later want ik heb eerst thuis in de tuin koffie gedronken. Ik loop de Treekerweg af tot aan boerderij Ooievaarshorst. Hier pak ik het Termatepad op. Ooyevaarshorst was vroeger een landgoed, het hoort nu bij Den Treek. Op een bordje staat dat men bezig is de oude grachten te reconstrueren.

Even later passeer ik de “Bewaarschool”, in de tuin staan kleurige beeldjes. In de school ernaast zit een zeilmakerij. De bewaarschool is uit 1883. De familie De Beaufort, nog steeds eigenaar van Den Treek-Henschoten, zorgde voor de bouw van beide scholen. Aanleiding was het kinderwetje van Van Houten (1874) dat kinderarbeid beperkte zodat kinderen naar school konden. De scholen waren in gebruik tot plm 1970.

DSCN9029kop

Ik loop verder en steek de provincialeweg over langs het kerkje van Leusden-zuid. Hier gaat het pad over de Tabaksteeg. Ik herinner me nog dat dit een smal pad tussen de weilanden was. Nu is er een nieuwe wijk gebouwd. Aan een kant van het fietspad staan grote huizen, die vast een vermogen hebben gekost. Het valt me op dat er zo’n klein strookje tuin om die huizen ligt. Zit je lekker in je tuin naast je luxe huis en dan kijkt de buurman nog mee wat je op je bord hebt.

Hierna gaat de route over een oud spoorwegtraject. Vroeger ging hier een spoorlijn van Amersfoort naar Kesteren. Van deze lijn is alleen het eerste stuk nog in gebruik, dat eindigt bij garage Pon in Leusden. (het zgn. Ponlijntje).  DSCN9032kopOnderweg langs het pad staat iets wat op een dubbel reuzenrad lijkt (maar het zal wel een landbouwmachine zijn). Landbouwmachines vind ik leuk, vaak lijken ze op de installaties van Jean Tinguely . Al piepen en kraken ze meestal niet.

Ik volg nog steeds het Termatepad en kom nu bij een koeienoversteekplaats. Precies nu hebben ze besloten dat het gras in de andere wei groener is, dus ik moet wachten.

DSCN9033kop

Dan gaat het verder naar Landgoed De Boom. Hier verlaat ik het Termatepad en stap ik over op het Schutpad. Er staat een groot bouwhek want er zijn werkzaamheden. Maar er zijn loopplanken gelegd zodat je toch op de route komt.

Ik verlaat Landgoed De Boom door de hoofdingang, want ik volg nu een stukje van het Dashorsterpad. Ik steek de provincialeweg over en ga de Vieweg in, die langs de oude Lunterense beek loopt. Zo kom ik weer in Den Treek-Henschoten.

DSCN9036kopJe komt zo langs de achterkant van Huize Den Treek, vroeger een hotel met een fijn terras aan de vijver. Nu privé eigendom. Verderop gluur ik even over het hek van de tuin van Marieke Nolsen. Die heeft elk jaar een mooie voorjaarstuin met veel bloembollen. DSCN9038kop

Ook nu ziet het er weer mooi uit.  In het najaar staat het er vol dahlia’s. Ze heeft open tuin op 30 april en 1 mei 2022 en in augustus. Aanmelden via de website.

In Den Treek neem ik het Termatepad weer op en wandel terug naar mijn fiets.

Gooise lusthoven

Wandelingen Gooise lusthoven, 5 km
en Gooilust, 4 km.

Omdat het Gooi niet ver van Amsterdam ligt, hadden veel rijke (koop)lui uit Amsterdam vroeger een “buiten” in het Gooi. Om zo te ontsnappen aan de warmte en de drukte van de stad. In ’s Graveland liggen er een flink aantal bij elkaar. De meesten dateren uit de 17e eeuw, de zgn. Gouden Eeuw. Vaak zijn de huizen later verbouwd, soms ook gesloopt.

Tijdens de Gooise lusthoven-wandeling passeer je drie buitenplaatsen. De route begint bij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten aan het Noordereinde. Direct daaraan grenst landgoed “Boekesteyn”. Boeke is een oud woord voor beuk. In het huis zitten een paar bedrijven. De tuin is later veranderd in een Engelse landschapstuin.

DSCN8928kop

Achterzijde “Schaep en Burgh’.

Bijna direct ernaast ligt “Schaep en Burgh”, genoemd naar de eerste eigenaren. Nu is het het hoofdkantoor van Natuurmonumenten. De tuin heeft ook alle kenmerken van de Engelse landschapstuin: slingerende paden, heuveltjes en een vijver. Deze tuin is aangelegd door Jan David Zocher jr, de bekende Nederlandse tuinarchitect.

DSCN8927kopAchter het landhuis staat een curieus gebouwtje: het Capitool. Oorspronkelijk een theehuis (uit 1820) maar later in gebruik als biljartzaal. Nu wordt o.a. het radioprogramma “Vroege Vogels” hier gemaakt.

Via een beukenlaan loop je verder het landgoed door en je passeert nog een ijskelder. Deze laan ligt blijkbaar op een populaire hondenuitlaatroute. Er wandelen nogal wat mensen met honden. Soms wel 3 of 4 honden tegelijk.

Gelukkig buigt de route af richting “Klein Zwitserland”. Dit is ook aangelegd door Zocher jr, maar het is veel bosachtiger, met smalle paden en omgevallen bomen. Pas verderop zie je ook hier de slingerende paden, vijver en heuveltjes. “Klein Zwitserland” hoort bij landgoed “Bantam”. Dit landgoed ontstond pas in de 18e eeuw en van het huis is niets meer te zien. Het is gesloopt. Je verlaat het landgoed via een hek naast het boswachtershuisje.

DSCN8925kop

Je kunt hier kiezen: de lange route lopen van 17 km. of via een halfverharde weg terug naar het beginpunt.

DSCN8957kopDe volgende dag ga ik de andere kant op. Landgoed “Gooilust” ligt aan het Zuidereinde.

Je passeert eerst “Trompenburgh”, de buitenplaats van Cornelis Tromp. Vanwege restauratie is het niet toegankelijk.

Het huis is omgeven door water. Cornelis en zijn bezoek kwamen aan bij het huis met een bootje. Hij was dan ook uit de beroemde zeeheldenfamilie.

Landgoed “Gooilust”

Louise Six erfde het landgoed in 1895. Zij was getrouwd met Frans Ernst Blaauw. Blaauw veranderde de buitenplaats in een dierenpark. Er liepen o.a. zebra’s, struisvogels, Przwalskipaarden, gnoes. Dit was tegen de zin van mevrouw Six. Toen ze in 1934 overleed liet ze Gooilust niet aan haar man na, maar aan Natuurmonumenten. De dierenweiden zijn leeg, maar de winterstallen voor de gnoes zijn er nog (foto onder).

DSCN8959kop

Gooilust is een drukbezocht wandelpark dit weekend. Er is ook veel te zien. Het sterrenbos, aangelegd voor de jacht, is weer in de oude staat teruggebracht. Er is een rododendronvallei, maar die bloeien nog niet, op één na.

DSCN8963kop

Verder naar achter is een heuvelachtig stuk met veel bamboeplanten. Vanaf een uitzichtpunt overzie je het landgoed. Op een van de weiden spelen kinderen. De siertuin is niet open, misschien iets voor een andere keer. Maar niet in het weekend. Daarvoor is het eigenlijk te druk.

Winter in de Soester Duinen

20211221_121446 (2)Ineens is er een witte wereld! Er waren al de gebruikelijke speculaties over een witte kerst. En een paar dagen voor kerst was er een witte wereld. Niet met sneeuw deze keer, maar met rijp. Dat vraagt om een winterwandeling.

Het werd de NS wandeling “Lange Duinen”, die begint in Amersfoort. De wandeling is 22 km, maar heeft halverwege een aftakking naar het station Soest-Zuid (12km).

De wandeling begint met een stukje door het Bergkwartier, dat ik als Amersfoorter, niet zo interessant vind. Maar een vriendin vertelde me dat ze dit als niet-Amersfoorter een leuk stukje vond. 

Al gauw gaat de route het bospad op dat naast de dierentuin ligt. Omdat de bomen kaal zijn, zie je goed hoe ver de parkeerplaats met parkeergarage uitgebreid is. Maar laat ik nu niet gaan zeuren over de bomen die daar voor gekapt zijn. 

DSCN8791 (2)Daarna gaat het de heide op, die was natuurlijk al uitgebloeid. Het ziet er prachtig uit. Het lijkt alsof er kleine diamantjes aan de heide hangen. Ze schitteren in de zon. Op de foto’s komt het geschitter niet goed naar voren, helaas. 

Na de wandeling over de hei, gaat de route het bos in. De zon heeft intussen meer kracht gekregen. Het is zo stil dat ik het druppen van de ontdooiende rijp hoor. Af en toe passeert een trein, maar dat is het wel. 

DSCN8793 (2)De rijp levert prachtige effecten op. Zoals dit gras hier, dat lijkt toch net kant? Het is verleidelijk om heel veel foto’s te maken, maar ik krijg er koude handen van. Bovendien houdt het me veel te veel op. 

Het bospad buigt af in de richting van de Korte Duinen. Grappig, de route heet “Lange Duinen”, maar eerst passeer je toch echt de Korte Duinen. 

Bij de Korte Duinen zijn meer mensen. Vooral wandelaars met hond, en ook een paar fietsers. Maar zo druk als tijdens de vorige lock-down is het nog lang niet.

De Soester duinen zijn stuifzanden ontstaan in de ijstijd. Ze raakten begroeid met bos en heide. In de Middeleeuwen kwamen ze bloot te liggen door overbegrazing door schapen en door afplaggen. Nu is het beheer gericht om het gebied open te houden. DSCN8795 (2)

Intussen is de zon voluit gaan schijnen. Je merkt nu goed het verschil tussen stukken die in de zon liggen en die in de schaduw. De route gaat om de zandvlakte heen het bos in, en steekt de provinciale weg over. Daar ligt een restaurant. Ik hoop nog even op een koffie-to-go, maar nee het is gesloten. Wat ik ook wel weer begrijp. 

Na een klein stukje door Soestduinen, buigt de route weer het bos in, richting de Lange Duinen. Eenzelfde stuifzandgebied, maar veel uitgestrekter dan de Korte Duinen. DSCN8802

Hier moet ik overheen. Omdat het zand nog gedeeltelijk bevroren is, valt dat niet al te zwaar. In de zomer is dat wel anders. Als ik ben overgestoken loop ik nog een tijdje langs de rand van het zand. De route is hier wat moeilijk te volgen. Maar ik weet dat ik op een fietspad moet uitkomen, dus uiteindelijk vind ik het. 

DSCN8786 (2)Vanaf het fietspad neem ik de aftakking naar station Soest-Zuid. Dat is nog ongeveer een km.

Daar neem ik de bus en dan ben ik binnen een kwartier weer in Amersfoort. 

 

 

NS wandeling Limburgs Plateau

Van Spaubeek naar Sittard (11 km) 

Onze wandeling begon op het stationnetje van Spaubeek. Na zo’n 10 minuten zagen we al een eekhoorn. Na een brug over de Geleenbeek gingen we het bos in. Meteen glooide het terrein. De wandeling heet dan wel ”Limburgs Plateau” maar heeft toch de nodige klimmetjes en afdalingen. 

DSCN8747 (2)

Even later stak een ree rennend het pad over, achtervolgd door een hond. Bij de parkeerplaats stond een vrouw de hond te roepen. Ik was boos en wilde naar haar toe om te zeggen dat haar hond achter een hert aan zat. Maar de hond kwam terug. En ja, als ik dan lees dat er elders weer een paar honderd herten worden afgeschoten omdat ze met teveel zijn…..  

DSCN8749 (2)

Al na 1,5 km kwamen we langs Gasterij/Kasteel Terborgh. Onder een boom stonden  ezeltjes te kleumen. Hier gingen we aan de koffie met vlaai, omdat vlaai voor mij zo echt bij Limburg hoort. De gasterij zit in de boerderij die bij het kasteel hoorde. Het interieur is een verzameling antiek en curiosa waar je niet snel op uit gekeken raakt. 

20211113_110830 (2)

DSCN8753 (3)Na Terborgh kwam ons eerste “klimmetje” naar de Panoramaweg. Er zouden er nog meer volgen.

Onze NS-wandeling is ook een etappe van het Pieterpad,  we kwamen ook regelmatig bordjes tegen van het Bokkenrijderspad en een uiltjeswandelroute (die gemarkeerd is met houten uiltjes). 

Al snel liepen we het dorpje Puth binnen. Hier werd het gebied agrarischer. Aan de rand van het dorp lag een grote berg bieten. Wat mij heel bekend voor kwam van de “bietencampagne” vroeger op Tholen. 

We liepen dwars door Puth heen. Je bent er door voor je het weet. Het gebied bleef een mengeling van bouwland en bosranden tot in Windraak.

DSCN8756 (2)

We zijn dan ongeveer halverwege en namen een lunchpauze. Helaas het was te nat om buiten te zitten. Het was erg druk en warm in het enige restaurant, dat voelde toch wat ongemakkelijk, ook al werd de QR-code gecontroleerd.  

Vanaf Windraak daalde de weg weer, daarna langs een akker weer omhoog in de richting van het bos. Het was nog steeds druilerig weer, met soms wat regen. De boshellingen waren af en toe glibberig.

DSCN8755 (2)

Daar hadden deze schapen geen last van, die liepen net zo makkelijk dwars op de helling. Hier passeerden we een wijngaard en kersenbomen. Bij de kersen stond een bordje dat je ze vrij kon plukken. We namen ons voor om in de kersentijd hier nog eens terug te komen, En om eens een Limburgse wijnwandeling te maken. Hoewel, deze hellingen na een paar glaasjes wijn? 

DSCN8758 (2)Dan naderden we de Kollenberg, het hoogste punt van Sittard. Hier ligt de Sint Rosakapel. Sint Rosa moest ik even opzoeken. Het is Rosa van Lima die Sittard in 1668 bevrijd heeft van een dysenterie-epidemie.

Hierna daalden we af naar de stad langs de zeven kruiswegstaties die bij de kapel horen. Ik was hier al eerder geweest en was teleurgesteld dat de staties nu allemaal achter glas zaten. Door de regendruppels op het glas was er nu weinig van te zien. 

 

In Sittard begon het serieus te regenen. We hadden geluk gehad. 

 

Speuldepad

Van Boshuis Drie naar kasteel Staverden

DSCN8728 (2)Het zonnige herfstweer vroeg er om: een boswandeling over de Veluwe. Het werd de helft van het Speuldepad, een klompenpad van in totaal 16 km.

Ik begin bij het Boshuis in Drie (een buurtschap onder Ermelo) midden in het Speulderbos. Een oeroud bos, er zijn resten van bewoning gevonden uit omstreeks 2500 vChr. De bomen worden “dansende bomen” genoemd omdat ze zo grillig gevormd zijn. Vorig jaar kwam ik dansende bomen tegen bij Soest, dat waren berken. Hier zijn veel beuken en eiken.

DSCN8717 (2)

Het loopt heerlijk over een tapijt van gevallen blaadjes.

DSCN8723 (2)Links en rechts zie ik paddenstoelen. Het is verleidelijk om er steeds bij te stoppen, maar dan kom ik nergens. Toch, voor een paar bijzondere maak ik een uitzondering. Zoals deze stam met grote tonderzwammen en kleine zwammetjes die ik niet ken. En dan deze sponszwam, zo’n grote ben ik niet eerder tegengekomen.

sponszwam (2)

En aan de vliegenzwam kan ik niet voorbijgaan zonder glimlach.

Aan het eind van het bos kom ik bij de Tonnenberg en loop dan langs de rand van de Paalberg. Het zijn niet echt bergen, het pad stijgt even en dan loop ik ook meteen op de heide. De heide is natuurlijk uitgebloeid, maar de herfst kleurt ook dit gebied met mooie kleuren. Volgens de routebeschrijving kun je hier edelherten tegenkomen en zelfs horen burlen. Ik zie ze niet, waarschijnlijk te veel wandelaars op dit stuk met smalle heidepaadjes. Ik zou er nog eens willen terugkomen als de heide bloeit. 

DSCN8729 (2)

DSCN8675 (2)Twee weken geleden kwam ik wel een burlend hert tegen tijdens een andere wandeling. Ik kwam langs een hertenweide, dit hert stond apart, in zijn eentje achter het gaas. Het geluid van het burlen was met niets te vergelijken. Ik vond het een triest gezicht, zo’n mooi groot dier, zo vergeefs, zo opgesloten.

Hier dus geen herten. Na de heide ga ik het bos weer in, intussen ben ik op het landgoed Leuvenum. Hier kom ik langs wat boerderijen. Ik vind het een beetje atypisch klompenpad. De meeste klompenpaden, lopen over agrarisch gebied, dit pad gaat vooral door bos en heide.

De route gaat langs restaurant “de Zwarte Boer”. Dit was rond 1600 al een herberg aan de doorgaande hessenweg. Je komt niet langs het Huis te Leuvenum. Maar kijk, achter de Zwarte Boer is een grote muurschildering van het huis.

DSCN8735 (2)

DSCN8737 (2)Even verder achter de muur vind ik deze paddenstoelen, volgens mij zijn dat toch echt champignons. Je zou ze zo door een omelet doen. Zouden ze in de keuken weten dat de champignons hier voor het plukken staan?

De route gaat verder langs de Staverdense Beek. Ik heb het landgoed Leuvenum verlaten en ben nu op landgoed Staverden. Het pad langs de beek is behoorlijk drassig. Als ik verderop de weg heb overgestoken, kom ik in het bos, hier is het gelukkig droger. Het pad slingert wat en komt uit bij Kasteel Staverden.

Voor mij is dit het einde van de wandeling. Ik drink wat op het terras en bekijk de tuin, de vijver met fontein en de kas. Vorig jaar zomer was ik hier ook, toen stond de tuin in bloei. Nu bloeit er vrijwel niets meer, maar de herfstkleuren geven toch feestelijke plaatjes. Het landgoed met kasteel Staverden was al sinds 1298 eigendom van de graven van Gelre, later werden dat hertogen en werd het kasteel gebruikt als jachtslot. Het is een huis met voor en achter heel veel torentjes.

DSCN8738 (2)

Ik neem de bus terug naar het station. Het was een mooie route, ik heb nu ongeveer de helft gelopen. Misschien loop ik de andere helft ook nog eens.

 

Meer over landgoed Staverden

Moerputten en halve zolen

Naar de Moerputten.

De Moerputten is een natuurgebied bij Den Bosch. “Moer” is drassige grond. Denk aan “moeras”. Op een mooie oktoberdag wandelden we door dit bijzondere natuurgebied. We namen de bus naar het Transferium Deutersestraat, waar we begonnen. Al snel waren we bij de Moerputten. 

DSCN8652 (2)

De Moerputten is een drassig laagveengebied van in totaal 120 ha. Het is eigendom van Staatsbosbeheer. Er zijn een paar korte wandelroutes uitgezet die over een brug dwars over het drassige gebied gaan. De Moerputtenbrug is een oude spoorbrug. Vroeger reed hier 

De “halvezolenlijn”.

De spoorlijn is aangelegd rond 1890. Toen ging over deze spoorbrug een trein om materialen te vervoeren voor de leerindustrie in de omgeving van Waalwijk. Daar dankt hij zijn bijnaam aan. Die spoorlijn liep van Den Bosch via Waalwijk door tot in Lage Zwaluwe. Over een groot deel van de oude spoordijk is een fietspad aangelegd. Hier is dat niet zo, hier kun je er alleen overheen wandelen. 

DSCN8651 (3)

Wij kozen de bruggenroute van 5 km. Eerst ging het over de Moerputtenbrug, links en rechts was water.

DSCN8650 (2) Aan één kant dreven plantenresten waarschijnlijk waren ze van de waterlelies. Maar helemaal zeker weet ik het niet. 

Het was een mooie dag en aan het eind van de Moerputtenburg besloten we verder door te lopen over de Venkantbrug. Eenzelfde soort brug, maar veel korter. Bovendien stond er een bordje dat een theetuin aankondigde.

In de verte zagen we de kerktorens van Vlijmen. Aan het einde van de spoordijk liepen we Vlijmen binnen, onderaan de dijk lag theetuin “de pimpernel”.  waar we lunchten. 

DSCN8660 (2)

Na de lunch liepen we terug naar de spoordijk, waar we de route weer oppikten. Die ging met een trap naar beneden over een zandweg. Langs het pad staan uitkijkpunten, niet voor vogels maar voor een vlindertje.

Het pimpernelblauwtje

Je kunt hier het pimpernelblauwtje zien, een vlindertje dat uitgestorven was in ons land. In de Moerputten is het opnieuw uitgezet vanuit Polen. Nu zijn de Moerputten het enige gebied in Nederland waar de vlinder voorkomt. Het blijft spannend want de vlinder heeft de grote pimpernel (Sanguisorba officinalis) als waardplant en die is hier ook zeldzaam. Op een aantal plekken in het gebied is hij weer aangeplant. We zagen de blauwe vlinder niet. Het was dan ook al oktober. 

DSCN8667Daarna gingen we echt het moerasgebied in, eerst nog door wat drassig land, maar al snel over een vlonderpad. Links en rechts van de vlonders was het moerassig. Met bomen en planten half in het water. Het zag er bijzonder uit met dikbemoste en grilliggevormde takken.

Het vlonderpad slingert door het moeras en eindigt weer bij de spoordijk. Na nog een stuk spoordijk waren we weer terug bij de weg en liepen we terug naar het Transferium.

Het was een leuke wandeling door een verrassend gebied. 

 

Lees hier meer over de Moerputten

Lees over het pimpernelblauwtje bij de vlinderstichting